กบฟุ้งซ่าน…….ข้างกำแพงวัด
กบฟุ้งซ่านตัวหนึ่งนั่งอยู่ข้างกำแพงวัด
ทุกเช้ามันเฝ้าดูพระออกเดินบิณฑบาตตั้งแต่เช้ามืด
พอพระกลับมาถึงวัดเพื่อฉันเช้า…กบมันนึกในใจ อยากเกิดเป็นพระ เป็น
พระสบายดี มีคนถวายอาหาร ให้กินทุกวัน

กบฟุ้งซ่าน

* … เมื่อพระฉันเสร็จ ก็นำอาหารที่เหลือมากมายนั้นไปให้เด็กวัดกินต่อ
แล้วเด็กวัดก็กินกัน อย่างเอร็ดอร่อย.. ตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ
อยากเกิดเป็นเด็กวัด แล้ว เพราะสบายกว่าพระ มันเห็น
เด็กวัดหลายคนตื่นสายได้และไม่ต้องออกตามพระไปบิณฑบาตก็ได้
สบายกว่าเยอะเลย… * … เมื่อเด็กวัดกินเสร็จ
ก็โกยเศษอาหารที! ่เหลือทั้งหมดให้หมาวัดไปกินแล้วเด็กวัดทุกคน
ก็ไปช่วยกันล้างจาน…ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นหมาวัด แล้ว
เพราะไม่ต้องล้างจาน เหมือนเด็กวัด สบายกว่า …

* … พอหมาวัดกินอาหารเสร็จก็แยกย้ายไปทำหน้าที่เฝ้าบริเวณวัด
คอยเห่าคนแปลกหน้า… ฝูงแมลงวันก็บินมาตอมและกินเศษอาหารต่อจากหมาวัด
ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ(อีกแล้ว) อยากเกิดเป็น แมลงวัน
เพราะสบายที่สุดไม่ต้องทำอะไรเลย หนำซ้ำยังมีกองอาหารให้กินไม่มีหมดด้วย…

กบฟุ้งซ่าน
ขณะที่ เจ้ากบฟุ้งซ่านกำลังคิดเพลินๆอยู่นั้น
พอดีหันมาเห็นแมลงวันบินมาใกล้ๆ จึงใช้ลิ้นตวัดเอาแมลงวันเข้า
ปากตัวเองกินโดยสัญชาตญาณ … ถึงตอนนี้ กบฟุ้งซ่านจึงบรรลุธรรมฉับพลัน
(Sudden knowledge) คิดได้ว่า เฮ้อ เป็นตัวของเราเองนี่แหละ
ดีที่สุดเลย (The best to be yourself)

จงเชื่อมั่นในตัวเอง (Be yourself)