Home » ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน(ตอน3)

    ชอยจิลไปตกปลาระหว่างนั้นเห็นทหารชี่ตันกำลังบุกเข้ามาก็กลับมาบอกแม่ทัพ ยูบังสั่งทหารจัดทัพรับข้าศึก แต่พวกชี่ตันมีกำลังมาก โทซูจึงสั่งให้รีบส่งข่าวไปแจ้งกับเจ้าเมือง แต่ระหว่างนั้นกองทัพประชาชนซอ-กยอง ก็ได้เข้ามาร่วมทำการต่อสู้ด้วย ด้านฮอนอูน เมื่อรู้ว่าทหารชี่ตันบุกเข้ามาก็สั่งให้ปิดประตูเมือง แม้ทหารจะแจ้งว่ามีคนของเราอยู่ข้างนอก ฮอนอูน ก็ไม่ฟัง

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

    “เจ้าอยากจะให้ข้าตายใช่มั้ย ปิดประตูเดี๋ยวนี้ เร็วสิ”
    “ท่านแม่ทัพ นั่นมัน รองแม่ทัพนี่ครับ”
    “อะไรนะ? รองแม่ทัพ”
    “หยุดก่อน”
    “ท่านแม่ทัพ”
    “นี่ รองแม่ทัพ เกิดเรื่องอะไรกันเนี่ย”
    “ท่านยังทำอะไรอยู่ตรงนี้อีก ท่านต้องรีบไปเตรียมการรบสิ” โทซู กล่าว
    “ท่านแม่ทัพ ดูนั่นสิขอรับ เหมือนจะมีทูตมา” คิมฮุน กล่าว
    “หืม”
    “เหล่าทหารผู้พิทักษ์เมืองอันยูง พวกข้าคือกองทัพต้าเหลียว อันยิ่งใหญ่เกรียงไกร พวกข้ารู้ดีว่าในเมืองมีทหารป้องกันไม่ถึงพัน แต่พวกเจ้าดูนี่ กองทัพของพวกข้ามีกำลังถึงสองหมื่นคน ถ้าพวกเจ้ายอมแพ้ซะก็ยังมีทางรอด รีบวางอาวุธและเปิดประตูเมืองเดี๋ยวนี้ ยอมแพ้ซะตอนนี้ พวกเจ้าก็จะมีโอกาสรอด”
    ฮอนอูน สั่งให้ทหารเปิดประตูเมือง โทซูคัดค้าน แต่ฮอนอูน อ้างว่าตนเองเป็นผู้บัญชาการที่นี่ ทุกคนต้องฟังคำสั่ง ระหว่างนั้นชอนชู ก็เข้ามา
    “ทุกคนฟังไว้ ข้าคือมเหสีพระเจ้าคยองจง พระขนิษฐาของพระราชาองค์ปัจจุบัน ไม่ต้องกลัวว่าชี่ตันจะมีทหารสองหมื่นหรือสองแสน ขอแค่พวกเจ้าสู้สุดกำลัง เราก็มีทางชนะได้” ชอนชู กล่าว
    “ไอ้สวะ ไม่สิ ยัยสวะคนนี้ คงจะบ้า  ไปแล้ว นี่เจ้าถึงขั้นกล้าแอบอ้างราชวงศ์เชียวรึ เกินไปแล้วนะ นี่ ยูบัง เจ้าก็บ้าไปกับเค้าด้วยรึ เจ้าเป็นบ้าอะไรหา”
    “ไม่ผิดแน่ท่านแม่ทัพ รองแม่ทัพ ท่านจำได้รึเปล่า สองปีก่อนในพิธีสถาปนาองค์ชายแคยองนั่นไง”
    “ทรงโปรดประทานอภัย ที่กระหม่อม จำพระองค์ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ คุกเข่าถวายความเคารพพระมเหสีเดี๋ยวนี้” โทซู สั่งลูกน้อง
    “พระมเหสี”
    “พวกเจ้า..เจ้าพวกนี้มันบ้ากันไปหมดแล้ว ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ” ฮอนอูน สั่ง
    “นี่เป็นโอกาสสุดท้าย วางอาวุธลงซะ เปิดประตูเมืองเดี๋ยวนี้ ถ้ายอมแพ้ พวกเจ้าจะได้ไม่ต้องมาตาย” ทหารชี่ตัน ตะโกนเร่ง
    “เจ้าอยากตายเดี๋ยวนี้ หรือจะออกไปสู้เพื่อโครยอจนตาย ข้าจะให้เจ้าเลือกเอง” ชอนชู กล่าว
    “กระ .. กระหม่อมยอมออกรบ พระมเหสี” ฮอนอูน กล่าวทูล
    “รออะไรกันอยู่ลุกขึ้นเตรียมทำศึกเดี๋ยวนี้” ชอนชู สั่งทุกคน
    “ไป เตรียมป้องกันเมืองซะ” โทซู สั่งทหาร
    “เตรียมป้องกันเมืองเร็ว”
    “สงสัยพวกมันคงอยากตายกันมาก ได้เลย เราจะทำให้พวกมันสมหวัง เมืองเล็กนี่เป็นแค่การเริ่มต้น เราจะถล่มที่นี่ให้ราบ เพื่อบุกต่อไปยังค่ายใหญ่ตำหนักอันบุก สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ ที่ตำหนักอันบุกไม่รู้เรื่อง ดังนั้นอย่ามัวเสียแรงไปกับเมืองเล็ก ๆ บุกเข้าไปกันเลย..” ตีลี กล่าว

—@@@—

    อิลลามาบอกยังยู ว่ากองทัพพวกชี่ตัน บุกมาถึงอันยูงแล้ว มีทหารอย่างน้อยสองหมื่นคนพระนางซุงด๊อกก็อยู่ที่เมืองอันยูงด้วย ต้องรีบส่งกำลังเสริมไปช่วย  
    “เจ้าเป็นแค่คนค้าขายในเผ่าหนี่เจินเหรอ” ยังยู ถาม
    “ใช่ค่ะท่าน”
    “เจ้าต้องเป็นสายลับของพวกชี่ตันที่ปลอมตัวมาแน่”
    “ไม่ใช่ค่ะ ข้าสาบานได้ว่าไม่ใช่”
    “หุบปาก ตอนนี้พระนางซุงด๊อกอยู่ฮวางจู แล้วจะไปอยู่ที่อันยูงได้ยังไง ตลกไปแล้ว”
    “ท่านแม่ทัพต้องเชื่อข้า ข้าเป็นทหารติดตามของพระนาง ท่านจะต้องเชื่อข้า” อิลลา กล่าว
    “หุบปากเดี๋ยวนี้ เจ้าคิดจะล่อให้พวกข้าออกไปจากที่นี่ล่ะสิ แต่ข้าไม่โง่หลงกลเจ้าหรอกนังหญิงชั่ว”
    “ไม่จริงผู้บัญชาการ ที่ข้าพูดมาเป็นความจริง ท่านต้องรีบส่งกำลังเสริมไปช่วย”
    “ทหารมานี่ ในนี้มีสายลับชี่ตันอยู่ ลากนางออกไป แล้วประหารทิ้งทันที”
    “ขอรับท่าน จับนางไว้”
    “ผู้บัญชาการ ในตอนนี้ พระนางฮอนแออยู่ในอันตราย ผู้บัญชาการ ท่านต้องส่งกำลังเสริมไปนะ” อิลลา กล่าว แล้วต่อสู้กับทหาร ระหว่างนั้นคัมกัมชัน เห็นก็จำอิลลาได้ว่านางคือเด็กที่รับใช้ ของวังที่ฮวางจู จึงเข้ามาห้ามไว้
    “เจ้าเป็นใครกันหา” ยังยู ถาม
    “แม่ทัพใหญ่ ข้าน้อยคือคัมกัมชัน ท่าน จำข้าไม่ได้เหรอ”
    “จำได้ เจ้ามาที่นี่ได้ยังไง”
    “ทุกอย่างที่พูดเป็นความจริง ท่านต้อง ส่งทหารของท่านไปช่วยเดี๋ยวนี้”
    “ข้าทำไม่ได้ ข้าจะส่งทหารไปเพราะ ผู้หญิงที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าได้ยังไง”
    “ผู้บัญชาการ ข้าขอรับรองแทนผู้หญิง คนนี้ได้เลยว่า ผู้หญิงคนนี้ เป็นข้ารับใช้ของพระนางซุงด๊อกจริง ๆ”
    “ข้าทำไม่ได้ รายงานที่ข้าได้ ข้าศึกยังอยู่ที่อูนจูอยู่เลย อีกอย่างข้าจะเสี่ยงส่งทหารไปยังเมืองที่อยู่ไกลคนละฟากได้ยังไงกัน”
    “ผู้บัญชาการ ข้านี่แหละที่เพิ่งจะมาจากอูนจู ทหารชี่ตันเปลี่ยนเป้าโจมตีไปที่อูนจูเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของพวกเรา ตอนแรกข้าก็ไม่เข้าใจแผนของพวกมันนัก แต่ตอนนี้ข้าเข้าใจหมดแล้ว พวกชี่ตันที่จะถล่มอันยูงให้ราบ แล้วค่อยมาบุกตีตำหนักอันบุก”
    “แต่พวกข้ายังไม่มั่นใจ”
    “ผู้บัญชาการ ข้าขอร้องท่านล่ะ ตอนที่เรากำลังเถียงกัน พระนางซุงด๊อกและคนทุกคนในเมืองอันยูงอาจจะต้องตายกันหมดเมืองนะคะ” อิลลา กล่าว
    “ไม่ใช่เรื่องที่ข้าต้องคิดถึงพระนางซุงด๊อก”
    “ไม่ใช่เพื่อชีวิตของพระนาง แต่ยังมีผลต่อชัยชนะในศึกในครั้งนี้ด้วย ผู้บัญชาการ ท่านจะยืนมองบ้านเมือง ตกสู่ชะตากรรมอย่างนี้ได้โดยที่ท่านไม่ทำอะไรเหรอ ท่านต้องส่งกำลังเสริมออกไปเดี๋ยวนี้”
    “ท่านแม่ทัพ ท่านจะทำอะไร วางกระบี่ ลงเดี๋ยวนี้” ทหารกล่าว
    “ผู้บัญชาการ ถ้าท่านยังไม่เชื่ออีก ก็ฆ่าข้าซะดีกว่า ถ้าไม่เชื่อว่าอันยูงถูกโจมตี ข้าก็ขอเอาหัวข้าเป็นประกัน”

—@@@—

    ในที่สุดยังยู ก็ยอมทำตามกัมชันขอร้อง พาทหารมาช่วยชอนชูได้ทัน
    “ท่านเป็นคนนำกองหนุนมาช่วยเหรอ ท่านรู้ได้ยังไง” ชอนชู ถาม
    “ผู้หญิงคนนี้เป็นคนบอกเรา กระหม่อม  อยากทราบว่า ที่นี่ใครบัญชาการอยู่”
    “ข้าน้อยแทโทซูขอรับ เราหาเจ้าเมืองไม่เจอ ข้าเลยสั่งการเอง” โทซู กล่าว
    “ยินดีที่รู้จัก ตอนนี้เจ้าฟังข้านะ ข้าจะยกกองทหารให้เจ้า เพื่อขับไล่ข้าศึก กำจัดพวกมันให้สิ้นซาก นี่เป็นหน้าที่สำคัญ ชัยชนะที่นี่ จะช่วยให้เราชนะในสงครามครั้งนี้ในที่สุด”

—@@@—

    คังโจ และฮยังบี พากองทัพประชาชนมาตามหาพระมเหสีแต่ไม่พบ โดยชอนชู ได้นำกำลังต้อนข้าศึกเข้าไปในป่าลึก ชียัง ทูลเสนอให้รีบกลับออกไปเพราะไม่มีคนของเราอยู่ แต่ชอนชูต้องการจะจับตัวแม่ทัพให้ได้

—@@@—

อ้างอิง : เดลินิวส์

1 ดาว2 ดาว3 ดาว4 ดาว5 ดาว (1 โหวต, เฉลี่ย: 5.00)
Loading ... Loading ...

One Comment »

  • Gregory Despain said:

    I just want to say I am very new to blogs and seriously loved this website. Probably I’m going to bookmark your website . You amazingly come with wonderful articles. Kudos for sharing with us your blog.

Leave your response!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.