Home » ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน(ตอน98)

“ทำไมต้องวุ่นวายขนาดนั้นด้วยเล่า? ตอนนี้เราสามารถรวบรวมทหารได้ตั้ง 3 แสนคน ถ้าเราต้องการจะยึดโครยอวันนี้เลยก็ยังได้ เพราะอะไรหา?”

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

“ฝ่าบาท โปรดอย่ากริ้วไปเลย”

“จะยังไง ข้าก็ยังเกลียดนังผู้หญิงคนนั้น มันตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์ข้าทุกเรื่อง ข้าเองเริ่มสุดที่จะทนแล้วนะ” เซิ่งจงกล่าวอย่างแค้นเคือง

—@@@—

ก่อนส่งพระนางซุงด๊อกกลับโครยอ พระพันปีชวนพระนางมาขี่ม้าดูรอบ ๆ แผ่นดินจงหยวน พร้อมกับเล่าประวัติบูเช็คเทียน สตรีผู้ยิ่งใหญ่ในแผ่นดินจงหยวนให้พระนางฟัง

“นางเป็นหญิงคนแรก ที่ขึ้นเป็นฮ่องเต้ บนแผ่นดินจงหยวนแห่งนั้น ตอนที่ข้ายังเด็ก ข้าเคยฝันอยากเป็นอย่างนาง ตอนนั้นฝ่าบาททรงอ่อนแอมาก โอรสข้าก็ยังเยาว์เกิน คนที่คอยจ้อง ฮุบอำนาจมีมาก ข้าเลยคิดว่าอยากจะตั้งตัวเองขึ้นเป็น..ฮ่องเต้หญิงซะเลย”

“สุดท้าย..ทำไมถึงไม่ได้ทำล่ะ?”

“ตอนนี้ข้าก็ไม่ได้ต่างอะไรกับฮ่องเต้ ข้าไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเลย อีกอย่างหลังจากที่ บูเช็กเทียนขึ้นเป็นฮ่องเต้ นางก็ต้องสูญเสียทุก อย่าง แต่ข้าได้ครอบครองทุกอย่าง ทั้งความรัก ทั้งอำนาจ ไหนจะลูกกตัญญู ข้าได้มาทุกอย่าง ความฝันที่เหลืออยู่ ก็คือสยบดินแดนจงหยวน แล้วสร้างอาณาจักรของข้าขึ้นมา ในประวัติศาสตร์ที่ผู้ชายบันทึกจะต้องมีหน้าประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ว่า สังคมที่ผู้หญิงถูกกดไว้ มีหงส์อย่างข้าที่ปรากฏขึ้นเป็นผู้หญิงที่ได้สร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุด นั่นคือฝันของข้า เจ้าคิดจะทำอะไร เรากลับกันเถอะ ตอนนี้ลมแรงมากแล้ว”

ตอนที่ 35

เซิ่งจงแค้นใจจึงให้อูจีมาหลอกพระนางซุงด๊อกว่าพระพันปีมีรับสั่งให้เข้าเฝ้า แท้ที่จริงแล้วต้องการหลอกพระนางออกไปเพื่อไปฆ่า คังโจและฮยังบีได้พบกับฮอลแมซึ่งปกติจะเป็นผู้ถ่ายทอดคำสั่งของพระพันปี จึงทราบว่าพระนางซุงด๊อกถูกหลอกจึงตามไปช่วย พระนางซุงด๊อกแปลกใจที่อูจีไม่ได้พาไปเส้นทางที่จะไปตำหนักพระพันปี ทำให้รู้ว่าถูกหลอกจึงเกิดการต่อสู้กันขึ้น คังโจ ฮยังบี ฮอลแม และเจิลลอนรีบตามมาช่วยไว้ได้ เจิลลอนคาดคั้นอูจีว่าใครเป็นคนสั่งฆ่า อูจีบอกว่าแม่ทัพบุนโน

อูจีถูกนำมาเฝ้าต่อหน้าพระพันปี บุนโนยอมรับว่าเขาเป็นคนสั่งฆ่าเอง พระพันปีโกรธมากเตรียมจะลงโทษ แต่เซิ่งจงประกาศว่าเป็นคนอยู่เบื้องหลัง

“ฝ่าบาทสั่งเองรึ? เหตุผลล่ะ?”

“เสด็จแม่ ข้าไม่พอใจกับวิธีจัดการเรื่องนี้ของท่านมาก ทำไมพระองค์ถึงยอมปล่อยคนที่เป็นปฏิปักษ์กับเรา แถมยังปล่อยเชลย คนอื่นกลับไปอีกด้วย แบบนี้ จะทำให้ต้าเหลียวต้องเสียหน้า”

“ข้าบอกแล้ว ว่าจะใช้แผนทำให้โครยอแตกแยกกันภายใน ทำให้ราชวงศ์โครยอต้องแตกแยก”

“ถ้าเราอยากจะยึดครองโครยอ แค่ส่งกองทัพเราไปถล่มให้ราบ แค่นี้ก็ยึดครองได้แล้วนี่นา แต่อาณาจักรใหญ่อย่างเรา กลับต้องใช้ประโยชน์จากผู้หญิง ข้ารู้สึกว่าไม่ชอบวิธีแบบนี้เลย กับผู้หญิงพรรค์นั้น มันควรจะฟันให้ตายในดาบเดียว ถึงจะ…”

“หุบปากเดี๋ยวนี้” พระพันปีตวาดเสียงดัง “นี่ฝ่าบาท..กล้าคิดจะขัดคำสั่งข้าเหรอ? คิดจะตัดสินอะไรคนเดียว อย่างนั้นใช่รึเปล่า? ตอนนี้ ฝ่าบาทไม่ต้องการข้าแล้วใช่มั้ย?”

“เสด็จแม่ ไม่ใช่พะยะค่ะ”

“ทำให้ประเทศขายหน้างั้นหรือ นี่ลืมแล้วหรือไงว่า เพื่อราชบัลลังก์ที่ทรงครอบครองอยู่นี่ ข้าต้องยอมลดศักดิ์ศรีไปเท่าไหร่กว่าจะพาพระองค์มาตรงนี้ได้”

“ลูกรู้ดี ลูกจะไม่รู้ได้ไงพะยะคะ”

“ฝ่าบาทคิดว่าสงครามจะแก้ปัญหาทุก อย่างได้งั้นรึ ไม่รู้รึไงว่าทำไมข้าถึงไม่ระดมทหารทั่วประเทศ แต่ใช้แค่กองทหารในตงจิงในการทำสงครามในครั้งนี้น่ะ คิดว่าต้าซ่งเป็นประเทศที่รับมือได้ง่าย ๆ รึไง? เราจะต้องพยายามเลี่ยงการนองเลือดจากศึกสงครามไว้ให้ได้มากที่สุด จิตใจของทหารน่ะ..มักอ่อนไหวเหมือนใบไม้ที่ต้องลม ถ้าเมื่อไหร่ที่พวกเค้ารู้สึกเกลียดกลัวสงคราม บ้านเมืองก็มีโอกาสล่มสลายได้ในพริบตา คิดว่ามีแต่การต่อสู้ ก่อสงครามเท่านั้นรึที่จะทำให้ประเทศ เล็ก ๆ ในทุ่งร้างได้กลายเป็นอาณาจักรยิ่งใหญ่ขึ้นได้ การทำให้พวกเค้ายอมมารับใช้ยังยากกว่าใช้กำลังให้ยอมสยบเป็นพันหมื่นเท่า มีแต่ทางนี้ต้าเหลียวจึงจะมั่นคงยืนนานอยู่ได้ เรื่องแค่นี้ก็ยังไม่รู้ ยังคิดจะตัดสินใจอีกรึ ถ้าอยากขัดคำสั่งของแม่นักละก็ ก็ปลดข้าซะสิ แล้วอยากจะทำอะไรก็ทำกันไป”

อ้างอิง : เดลินิวส์

1 ดาว2 ดาว3 ดาว4 ดาว5 ดาว (ยังไม่มีคนโหวต)
Loading ... Loading ...

One Comment »

  • Matthew C. Kriner said:

    I simply want to mention I’m beginner to blogging and site-building and certainly loved this web blog. Very likely I’m want to bookmark your blog . You surely have perfect posts. Thank you for revealing your website page.

Leave your response!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.