Home » ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน(ตอน119)

“เสด็จปู่ ท่านกลายเป็นคนที่สิ้นชาติ ท่านต้องนอนเจ็บแค้นอยู่ที่นี่มาเป็นเวลา…ที่แสนจะเนิ่นนานแล้ว ตอนนี้ เวลาแห่งการกอบกู้กำลังจะมาถึง ข้าจะสานต่ออุดมการณ์ของท่าน และสร้างแผ่นดินชิลลาขึ้นมาใหม่ให้จงได้ และข้าจะทำให้พวกเชื้อ พระวงศ์โครยอต้องระเห็จออกไปจากวัง เหมือนตอนที่เสด็จปู่ต้องทิ้งแผ่นดินที่แลกมาด้วยเลือด ข้าจะต้องทำให้พวกมัน กลายไปเป็นขอทานข้างถนน และจะควักหัวใจพวกทรยศมา เพื่อเซ่นวิญญาณผู้ที่ต้องตายจากไป”

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

“วันนั้นกำลังจะมาถึงแล้ว ได้โปรดช่วยหลานคนนี้ด้วย คุ้มครองให้หลานก่อการได้สำเร็จ บัดนี้ มันถึงเวลาแล้ว ความแค้นและความหวังของเรา จะกลายเป็นแท่งเหล็ก ทำลายล้างโครยอ และเริ่มก่อตั้งแผ่นดินใหม่ของเราขึ้นมาให้ได้ ชาวชิลลาทุกคนจงสู้ตาย” ชียังกล่าวต่อหน้ากลุ่มชิลลา

“อีก 7 วัน ทหารฝีมือดีของเรา จะปลอมตัวเป็นพ่อค้า เข้าไปในเมืองแค-กยอง ตอนผ่านเข้าซอ-กยองจะต้องถูกตรวจ ซึ่งจะมีคนของวังมองบ๊อกเป็นคนตรวจสอบ ซึ่งจะไม่มีอะไรยุ่งยาก”

“แล้วจะส่งคนไปสักเท่าไหร่ดี ถ้าไปทั้งกอง แต่ให้ปลอมตัวเป็นคาราวานพ่อค้า จำนวนคงจะดูมากจนเกินไป” หัวหน้าเผ่าถาม

“กองทหารไม่ต้องส่งไปทั้งหมด กำลังหลักของเรา ยังจะต้องเก็บเอาไว้ก่อน เพราะหลังจากทำการกบฏสำเร็จ เรายังจะต้องขับไล่พระนางซุงด๊อก กับลูกของนางออกไปอีก ตอนนั้น คนของเราจะได้เวลาที่จะแสดงฝีมือที่แท้จริง หวังว่าก่อนที่ จะถึงเวลาที่ต้องใช้งาน เราจะฝึกฝนทหารอย่างหนัก” ชียังสั่งเสียงเข้ม

“เข้าใจแล้วขอรับ นายท่าน”

—@@@—

พระมเหสียอนฮึงที่พระเจ้าซองจงไม่ยอมเชื่อว่าพระนางซุงด๊อกคิดจะก่อการกบฏ แถมยังจัดการกับคนที่ปล่อยข่าวการป่วยขององค์ชายวังซงมาปรึกษาชอยซอม ชอยซอมก็กังวลใจเพราะหากเรื่องเป็นเช่นนี้ ต่อไปพระนางซุงด๊อกจะต้องขึ้นมากุมอำนาจทั้งหมดแน่ ซิมอูนว่าต้องหาทางจัดการกับคังโจ คนของพระนางซุงด๊อกที่เป็นหัวหน้าองครักษ์ก่อน ยอนฮึงบอกให้ชอยซอมช่วยจัดการ รวมถึงส่งคนเข้าไปเพิ่มในหน่วยองครักษ์ให้มากขึ้น รวมถึงจับตาดูความเคลื่อนไหวของพระนางซุงด๊อก พวกขุนนางกลุ่มฮวางจู และกับพวกขุนนางทางเหนือด้วย ชอยซอมสั่งการให้มุนไปสืบเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพระนางซุงด๊อกและชียังด้วย

—@@@—

ซอฮุยที่ถูกมอบหมายให้ไปสร้างเมืองชายแดนทางเหนือ ได้ปะทะกับ “ยังคู” ที่หนีจากกองทัพและกลายเป็นโจรออกอาละวาดปล้นชิงอาหารก็อดทึ่งในฝีมือการต่อสู้ของยังคูไม่ได้ เมื่อยังคูถูกจับได้จึงถูกนำมาพบซอฮุย ยังคูมีความสามารถพิเศษ สื่อสารกับม้าได้ หลังจากไต่ถามว่าทำไมถึงเป็นโจร ยังคูบอกว่าคนในหมู่บ้านของเขาอดอยากมากเขา จึงจำเป็นออกมาปล้นสดม ซอฮุยรับปากว่าจะช่วย เหลือคนในหมู่บ้านยังคู และรับยังคูเข้ามาเป็นทหาร โครยอ

—@@@—

ในเวลาอีก 15 ปีหลังจากวันนั้น ในสงครามครั้งใหญ่ที่ฝ่ายชี่ตันได้ยกทัพเข้ามารุกรานโครยออีกเป็นรอบ 2 วีรบุรุษยังคูที่ได้ถูกยกย่อง ว่าช่วยป้องกันแผ่นดินโครยอเอาไว้ ก็คือคนผู้นี้นี่เอง ซึ่งสงครามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดระหว่างกองทัพโครยอกับชี่ตันในครั้งนั้น เขาก็คือผู้ที่ได้สร้างวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ไว้ให้แผ่นดิน น่าเสียดายที่ไม่มีใครรู้พื้นเพและประวัติของเขานัก เค้าถูกบันทึกว่าเป็นทหารในสมัยของพระเจ้ามกจง และในเวลานั้นรับราชการเป็นเพียงนายทหารชั้นผู้น้อยเท่านั้น

—@@@—

พระพันปีและหันเต๋อทราบข่าวว่าต้าซ่งมีการระดมกำลังทหารเพิ่มตามหัวเมืองอีกราว 1 แสนคน ซึ่งไม่เป็นผลดีกับกลุ่มชี่ตันของนาง จึงคิดจะออกไป ทำสงครามกับหันเต๋อเพื่อขยายอาณาเขต

“ทำไมเรื่องนี้ถึงต้องให้เสด็จแม่ไปเองด้วย พ่ะย่ะค่ะ แค่ส่งแม่ทัพไปก็พอแล้วนี่” เซิ่งจงกราบทูล

“ช่วงเวลาที่ข้าไม่อยู่ ก็ไปคิดพิจารณาให้ดีเถอะ แล้วปกครองบ้านเมืองไปตามที่ฝ่าบาทต้องการซะ เพราะมันถึงเวลาแล้ว ฝ่าบาท รู้มั้ยว่าทำไมข้าถึงคิดที่จะทำสงครามกับต้าซ่งที่อยู่ทางใต้ของเรา เพราะอะไรหา?”

“พ่ะย่ะค่ะ เพื่อขยายดินแดนให้กว้างไกลออกไปใช่มั้ย?”

“ข้อนั้นถูกครึ่งนึง แต่มีเหตุผลอื่นด้วย นั่นคือเพื่อให้เราอยู่รอด เราต้องขยายดินแดนลงไปทางใต้ เราจะหยุดอยู่กับการเป็นเผ่าเร่ร่อนต่อไปอีกไม่ได้ ถ้าที่นี่แห้งแล้งไม่มีฝนตก ก็ต้องเร่ร่อนหาดินแดนอื่น พอที่ตรงนั้นแห้งแล้งอีก ก็ต้องเร่ร่อนออกไปที่อื่น ชีวิตแบบนี้ แม้ว่าจะเป็นประโยชน์กับการทำสงคราม แต่ว่า…ชีวิตที่ต้องเร่ร่อนแบบนี้ ไม่มีทางชนะคนที่อยู่เป็นหลักแหล่งได้ นอกจากความเชี่ยวชาญการขี่ม้า เราต้องเรียนรู้การเพาะปลูก ที่สำคัญกว่าสงครามคือ.. เราต้องเรียนรู้การมีชีวิตที่สงบสุขด้วย มีเพียงทางนี้ จึงจะทำให้ลูกหลานของเรา สามารถตั้งรกรากอยู่อย่างถาวร ฝ่าบาท เข้าใจที่แม่พูดมั้ย?”

“พ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่ ลูกจะจำไว้ไม่ลืม”

—@@@—

โจทูนำเรื่องมาบอกพระมเหสียอนฮึง ที่ไปได้ยินเรื่องที่ว่าการที่พระพันปียอมปล่อยพระนางซุงด๊อกกลับโครยอ เพราะต้องการให้เกิดความวุ่นวายในโคร ยอ และการที่ปล่อยเชลยโครยอทั้งหมดกลับมา ก็เพื่อให้ทุกคนเห็นว่าพระนางเป็นวีรสตรี ให้พระนางมีบารมี มากขึ้นเพื่อจะให้คานอำนาจพระเจ้าซองจง แฮงซูแนะ ว่าต้องรีบกำจัดพระนางซุงด๊อกโดยเร็ว ยอนฮึงว่าหาก ไปบอกพระเจ้าซองจงตอนนี้ก็คงไม่เชื่อและคิดว่า ยอน ฮึงใส่ความพระนาง

“แต่ว่า เราจะนิ่งเฉยแล้วนั่งดูพระพันปีชี่ตันกับพระนางซุงด๊อกเหรอ?”

“เรื่องขอกำลังเสริม ข้าคนเดียวคงจะทำได้ยาก ถ้าให้คนนั้นออกหน้าละก็” ยอนฮึงนิ่งคิด

—@@@—

กามุนนำเรื่องที่วอนซุงรู้สาเหตุที่พระพันปีชี่ตันปล่อยตัวพระนางซุงด๊อกกลับโครยอมาบอกพระนางซุงด๊อก และเรื่องนี้ก็ต้องล่วงรู้ถึงหูพระมเหสียอนฮึง และพระมเหสีต้องนำเรื่องไปกราบทูลพระเจ้าซองจงแน่

“นั่นสิ ที่แท้ที่ยอมปล่อยข้ากลับมาก็เพราะมีเจตนานี้นี่เอง ว่าแล้วว่าต้องไม่หวังดี”

“พระนางซุงด๊อก เรื่องที่สำคัญกว่าตอนนี้ไม่ใช่เรื่องนี้ เราควรจะหนีไปก่อนที่คณะทูตจะกลับมาเมืองหลวงนะเพคะ”

“หนีไม่ได้หรอก ถ้าหากข้าหนีไป พวกเค้าก็จะใส่ความว่าข้าเป็นพวกขายชาติไปสมคบคิดกับชี่ตันได้น่ะสิ จะทำอย่างนั้นไม่ได้ ท่านอ๋องในตอนนี้ ทรงเชื่อใจข้ากว่าเวลาไหนทั้งนั้น ดังนั้นท่านอ๋องไม่มีทางสั่งจับข้า เพราะคำพูดเพียงฝ่ายเดียวแน่”

“แล้วนายกองล่ะคิดยังไง” กามุนหันไปถามชียัง

“ตอนนี้ เราไม่มีทางให้ถอยอีกแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ ก็จำเป็นต้องวางแผนเพื่อพลิกฟ้าให้ จบ แต่ว่า ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงละก็”

“ถ้าเกิดมีอะไรเปลี่ยนแปลง?” กามุน ย้อนถาม

“ไม่หรอก จะต้องไม่มีเรื่องอย่างนั้น เอาเป็นว่าเหลืออีกไม่กี่วันแล้ว ทำตามแผนของเราละกัน”

—@@@—

“จนป่านนี้ยังจะเอาเรื่องชี่ตัน มาใส่ร้ายพระนางซุงด๊อกอยู่อีกเหรอ?” พระเจ้าซองจงตวาด

“ท่านอ๋อง เชื่อหม่อมฉันเถอะเพคะ คนของพระนางซุงด๊อก ร่วมมือกับชี่ตันวางแผนก่อการกบฏจริง ๆ นะเพคะ”

“เจ้าเลิกทำแบบนี้สักทีได้มั้ย เจ้าอย่าทำให้ข้าผิดหวังมากไปกว่านี้เลยน่า”

“ท่านอ๋อง เรื่องนี้จะมีอคติไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ” ซอยรังกราบทูล

“ทำไมอาจารย์ก็เป็นกับเค้าด้วย”

“ท่านอ๋อง ทั้งหมดนี่มันเกิดเกี่ยวพันกันอย่างมีนัย พระนางซุงด๊อกที่สู้รบกับชี่ตัน แต่กลับได้กลับมาพร้อมกับเชลยศึกทั้งหมด เพราะเรื่องนี้ ทำให้ประชาชนเอาใจออกห่างพระองค์และเอนเอียงไปทางพระนางซุงด๊อกหมด เรื่องนี้มันไม่ใช่ความบังเอิญ พ่ะย่ะค่ะ”

“เจ้าเลิกพูดกันสักที ข้าบอกแล้วว่าเชื่อพระนางซุงด๊อก พวกเจ้าเลิกหาเรื่องมาใส่ร้ายน้องสาวข้าสักที และข้าก็จะไม่อดทนอีกต่อไปแล้ว”

“ท่านอ๋อง กระหม่อมเห็นพระองค์มาตั้ง แต่พระองค์ยังเยาว์วัย นี่เป็นความหวังสุดท้ายในชีวิตตาแก่คนนี้แล้ว ได้โปรด ตรวจสอบและไต่สวน คนของพระนางซุงด๊อกด้วยเถอะพ่ะย่ะค่ะ เพราะมันเกี่ยวข้องกับชะตาของบ้านเมือง และถือเป็นเรื่องที่ใหญ่หลวง เกินกว่าจะเพิกเฉยพ่ะย่ะค่ะ ท่าน อ๋องให้กระหม่อมได้ ตายตาหลับเถอะพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมขอร้องล่ะท่านอ๋อง ท่านอ๋อง…ฮือ ๆๆ…” ซอยรังอ้อนวอน

—@@@—

อ้างอิง : เดลินิวส์

1 ดาว2 ดาว3 ดาว4 ดาว5 ดาว (ยังไม่มีคนโหวต)
Loading ... Loading ...

3 Comments »

  • ขายนาฬิกา said:

    ขอบคุณมากๆนะครับ เนื้อหาดีมากๆ จะลองนำไปใช้ดูนะครับ

  • ขายนาฬิกา said:

    ขอบใจจ้า บทความดีๆขอบคุณมากครับ ใว้จะติดตามข่าวสารเรื่อยๆนะครับ

  • Andrew A. Sailer said:

    I just want to mention I’m all new to blogging and definitely loved this web-site. More than likely I’m want to bookmark your blog post . You actually come with awesome articles. Thanks for revealing your blog.

Leave your response!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.