Home » ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน(ตอน134)

เมื่อพระเจ้ามกจง รู้เรื่องพระราชโอง การที่ให้พระมเหสียอนฮึงออกจากวังหลวง ก็ไม่พอพระทัย สเด็จไปตรัสถามพระพันปีชอนชู

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

“ให้นางจากไปเงียบ ๆ นี่ถือว่ามันเป็นผลดีกับทุกฝ่ายแล้ว รู้มั้ยว่าแม่ต้องออกจากวังสภาพไหน แม่ต้องถูกพวกขันทีลากตัวออกไป ต้องร้องห่มร้องไห้ เพื่ออ้อนวอนขอให้ท่านอ๋องยอมคืนลูกให้กับแม่ ถ้าเทียบกับตอนนั้น นางถือว่าโชคดีกว่าแม่ตั้งหลายร้อยเท่าแล้ว อย่ามัวเสียเวลาไปสงสารนางอยู่เลย เจ้ายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำอีกมากนะ”

@@@@@@@

มุนแอบมาหา คิมชียังที่วังหลวง

“เจ้ามาที่นี่ทำไมหา เจ้าก็รู้ว่าให้คน เห็นเจ้าอยู่กับข้าไมได้” ชียัง กล่าว

“ขออภัยด้วยนายท่าน คือข้ารีบร้อนเกินไปหน่อย”

“ทกยุน เห็นเค้ามาด้วยรึเปล่า?”

“นางไปยังที่ประทับขององค์หญิงจากต้าเหลียว ดังนั้นไม่ต้องเป็นห่วง” อิลลา กล่าว

“มีเรื่องด่วนอะไร?”

“ขอรับ พวกนั้นกำลังเตรียมจะหนีไปต้าซ่ง คิดว่านายท่านอาจต้องการจับกุมมันก่อน”

“ชอยซอมก็จะไปด้วยเหรอ?”

“ขอรับ พวกนั้นคิดจะเดินทางพรุ่งนี้”

“งั้นข้าจะต้องรีบไปจับมันไว้ เราจะยอมปล่อยให้มันไปจากที่นี่ไม่ได้ เรื่องนี้เราน่าจะจัดการกันเอง ไม่ต้องให้ราชสำนักมายุ่ง” กามุน กล่าว

“จะพาคนจากวังหลวงไปด้วยก็ได้ แต่ว่าข้าจะต้องจัดการกับชอยซอมเอง นั่นคือสิ่งที่ข้ารอคอยมาเป็นเวลาเนิ่นนาน”

@@@@@@@

อิลลาเข้ามารายงานพระพันปีชอนชู ว่ารู้แหล่งหลบซ่อนของพวกวอนซุงแล้ว ยูบัง คิมฮุน จึงนำกำลังทหารไปจับกุม

“จับมาได้หมดแล้วขอรับ” คิมฮุน กล่าว

“ยังหรอก เหมือนว่ายังเหลือชอยซอม อีกคนนึงนี่นา ตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหน ตอบข้ามา ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่าพวกเจ้าทิ้งก่อน ก็ได้ งั้นข้าก็จะเริ่มฆ่าเจ้าเป็นคนแรก” ยูบัง ขู่

“เดี๋ยว ๆ คือว่า ท่านชอยซอมออกไปทำธุระ ที่อื่นตั้งแต่เช้าแล้วน่ะ” วอนซุง กล่าว

“เค้าไปที่ไหนหา?” ยูบัง

“ข้าเองก็ไม่รู้ สาบานได้” วอนซุง กล่าว

@@@@@@@

ตอนที่ 46

คิมชียัง มาดักรอพบชอยซอม จากนั้น ก็เล่าเรื่องราวในอดีตว่าตนเป็นโอรสของรัชทายาทมาฮี คือเด็กคนที่พ่อของชอยซอมคิดจะฆ่าทิ้ง และ คิมแฮง คือชื่อจริงของตน

“ไม่มีทาง เจ้าบอกว่าเป็นโอรสของรัช ทายาทชิลลางั้นรึ?” ชอยซอม ถาม

“ถูกต้อง 30 ปีแล้วที่ข้าซ่อนตัวอยู่ในแผ่นดินโครยอ”

“ไม่อยากจะเชื่อเลย เจ้า เจ้าเป็นข้ารับใช้ที่จงรักภักดีที่สุดของพ่อข้า เป็นสายลับมาตั้ง แต่ต้นรึ?”

“เพิ่งรู้ล่ะสิ ที่ข้ายอมอดทนท่านมาตลอด ก็เพื่อจะรอคอยการแก้แค้นในวันนี้แหละ” กามุน กล่าว

“แต่ว่ามันผ่านมาตั้งนาน ยังคิดจะทำอะไรอีก เจ้าคิดจะแก้แค้นท่านพ่อของข้างั้นรึ”

“ตอนนี้การแก้แค้นมันเพิ่งจะเริ่ม แต่ก่อนที่เจ้าจะต้องตาย ข้าจะบอกก็ได้ ข้าต้องการ ที่จะกอบกู้ชิลลาที่เคยถูกเจ้าทรยศ”

“คิดจะกอบกู้ชิลลาอย่างนั้นเหรอ?”

“ถูกต้อง และเมื่อไหร่ที่เรากลายเป็นดินแดนที่ยิ่งใหญ่ เมื่อนั้นเจ้าจะได้มองเห็นมันจากใน ปรโลก”

“ข้าว่าเจ้าคงจะเป็นบ้าไปใหญ่แล้ว กอบกู้ ชิลลาอย่างนั้นเหรอ เจ้าฝันกลางวันอยู่รึไง เจ้าไม่มี ทางเปลี่ยนแปลงทุกอย่างที่มันเกิดไปแล้วได้หรอก แคว้นชิลลาได้ถูกคนหลงลืมไปตั้งนมนานแล้ว ชื่อประเทศมันไม่ได้สำคัญอะไรหรอก ที่สำคัญก็คือ อำนาจในการปกครองที่จะก่อให้เกิดประโยชน์อย่าง แท้จริงต่างหาก” ชอยซอม กล่าว

“หึ คนทรยศก็ต้องพูดแบบนี้สินะ แล้วเจ้า ยังมีอะไรจะพูดอีกมั้ย?”

“ลูกชายของรัชทายาทมาฮีรึ?”

“ถูกต้อง ที่จริงเจ้าสมควรจะมาคุกเข่า ต่อหน้าของข้าตั้งนานแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว”

“แต่มีเรื่องนึงที่ข้าดีใจ ตอนแรกข้ายังคิดว่าฆ่าแพ้พระพันปีชอนชูซะแล้ว แต่ที่แท้นางก็น่าสมเพชกว่าข้าอีก เพราะนางถูกคนที่รักหลอกใช้ ฮ่า ๆ ๆ” ชอยซอม กล่าวแล้วหัวเราะ

“ย้าก…ดาบนี้ แก้แค้นให้เสด็จปู่ของข้า ดาบนี้เพื่อเสด็จพ่อเสด็จแม่ ดาบนี้เพื่อเพื่อน รัก และพระทุกรูปในวัด” ชียัง ตะโกน

@@@@@@@

อิลลากลับมารายงานพระพันปีชอนชู ว่าสามารถจับนักโทษได้หมดยกเว้นชอยซอม พระพันปีชอนชูจะเสด็จไปสอบสวนด้วยตนเอง

“พระพันปีเสด็จแล้ว…”

“พวกเจ้าจงฟังไว้ให้ดี ตอนนี้พวกเจ้า ถูกจับด้วยข้อหาวางแผนลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาท และเหตุการณ์ที่บุกไปฆ่าคนในวังมองบ๊อกในช่วงที่ผ่านมา ถ้าพวกเจ้ายอมสารภาพรับมาตามตรง ข้าก็จะยอมละเว้นชีวิตพวกเจ้า ไม่เช่นนั้นพวกเจ้า ต้องถูกลงโทษสถานหนักที่สุด เริ่มต้นการสอบสวนได้” ชอนชู กล่าว

“อดีตท่านเจ้ากรมอากร คิมวอนซุงตอบมาสิ เจ้าจะยอมรับสารภาพมั้ยว่าเจ้าได้มี ส่วนร่วมวางแผนปลงพระชนม์ฝ่าบาทด้วย” โทซู ถาม

“ไม่เป็นความจริง ข้าไม่รู้เรื่องเลย นะ ข้าจะไปสั่งทหารพวกนั้นได้ยังไง นั่นเป็นอำนาจของกรมราชทัณฑ์ ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับข้า ข้าไม่มีส่วนรู้เห็นอะไรเลยนะ ข้าถูกคนใส่ร้าย”

“ถ้างั้น อดีตเจ้ากรมราชทัณฑ์ คิมซิม อูนลองตอบมาสิ เจ้ามีอะไรจะแก้ตัวมั้ย?”

“ถ้าข้าทำผิดจริง ข้าก็ยินดีรับผิด แต่ว่าข้าไม่ได้ทำอย่างนั้น” ซิมอูน กล่าว

“เจ้าอย่ามาโกหกนะ รองเจ้ากรมกลา โหมกับเจ้ากรมราชทัณฑ์ก็อยู่ในเหตุการณ์ การ ลอบปลงพระชนม์ที่วังมองบ๊อกด้วย ข้าจะไต่สวนเค้าสองคนเอง เจ้าจะยอมรับผิดหรือไม่?” คังโจ ถาม

“ข้าคง…ไม่มีอะไรจะตอบเจ้าทั้งนั้น” ซินยู กล่าว

“ข้าไม่มีอะไรจะบอกเหมือนกัน เพราะ ว่าข้าไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย” อียัง กล่าว

“อย่ามัวเสียเวลาคุยกับคนพวกนี้เลย ทรมานพวกมันจนกว่าจะยอมสารภาพ”

“พ่ะย่ะค่ะพระพันปี ลงทัณฑ์มันซะ”

“อ๊าก…”

@@@@@@@

แฮงซูมาเข้าเฝ้าพระมเหสียอนฮึง ทูลเรื่องที่วอนซุงถูกจับตัวไปแล้ว ถ้าไม่ทำอะไร คง ต้องโดนประหารแน่ ตอนนี้เหลือเพียงความหวังเดียวคือฝ่าบาท เพราะพระมเหสีเคยเลี้ยงดูฝ่าบาทมาตั้งแต่เด็ก

อ้างอิง : เดลินิวส์

1 ดาว2 ดาว3 ดาว4 ดาว5 ดาว (ยังไม่มีคนโหวต)
Loading ... Loading ...

Leave your response!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.