Home » ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน(ตอน135)

อียัง และซินยู โดนทรมานจนยอมบอกว่าใต้เท้าชอยซอมเจ้ากรมกลาโหมเป็นคนสั่ง แต่ซิมอูนไม่ตอบยืนยันว่าตนเองจะไม่ทรยศ จึงถูกทรมานต่อ

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

“พอได้แล้ว อียังกับซินยู เงยหน้าขึ้นมาสิ เรื่องนี้พระมเหสีรู้เรื่องด้วยรึเปล่าหา” พระพันปีชอนชู ตรัส

“เอ่อ ไม่รู้เรื่องเลย ไม่..เกี่ยวอะไรกับ พระมเหสีเลยแม้แต่นิดเดียวพ่ะย่ะค่ะ พวกเจ้ารีบบอกความจริงไปสิ บอกไปสิว่าพระมเหสีไม่เกี่ยวอะไรด้วย” วอนซุง กล่าว

“ทรมานต่อไป”

“พระนางรู้ พระมเหสีมีส่วน มีส่วนรู้เห็นกับเรื่องทุกอย่างด้วย” ซินยู กล่าว

“ใต้เท้าชอยซอม ปรึกษากับพระมเหสี ทุกเรื่อง ได้โปรด หยุด หยุดทรมานพวกข้าเถอะ” อียัง กล่าว

“นี่เจ้าบ้าไปแล้วรึไง นี่พวกเจ้ากล้า ทรยศหักหลังพระมเหสีได้ยังไง ไม่จริงพ่ะย่ะค่ะ พระมเหสีไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย คนพวกนี้ คนพวกนี้มันโกหกอยู่พ่ะย่ะค่ะ” วอนซุง กล่าว

@@@@@@

ชียังนำพ่อบ้านมุนมาเข้าเฝ้าพระพันปีชอนชู

“เป็นพ่อบ้านของชอยซอม? ทำไม เจ้า ถึงยอมทรยศเจ้านายของเจ้าหา?”

“กระหม่อมอดทนกับการเห็นเค้าทำความ ชั่วมานานหลายปีแล้วพ่ะย่ะค่ะ อีกอย่าง การลอบปลงพระชนม์ครั้งสุดท้ายนี้ทำให้ กระหม่อม คิดได้ว่าเค้าควรจะหยุดได้แล้ว”

“ไม่ใช่อย่างนั้นมั้ง คงเพราะเค้าหมดอำนาจแล้วต่างหาก เจ้าถึงได้เริ่มคิดถึงความอยู่รอดของตัวเองแบบนี้ขึ้นมา”

“ไม่ใช่อย่างนั้นพ่ะย่ะค่ะ ถ้ากระหม่อมเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนั้น ก็คงเลือกไปทำงานกับเจ้ากรมอากรคิมวอนซุงเพื่อสร้างอนาคตให้ตัวเองแล้ว ได้โปรดเชื่อในความจริงใจของกระหม่อมด้วยเถอะ”

“อีกไม่นานเราก็จะได้รู้ความจริง ถ้างั้น ในตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหนหา?”

“คือว่า เค้าฆ่าตัวตายแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“อะไรนะ”

“พอเค้าเห็นว่าตัวเองถูกต้อนจนมุม ก็เลยเลือกฆ่าตัวตายพ่ะย่ะค่ะ”

“กระหม่อมส่งซากามุนไปยังที่เค้าซ่อนตัว ถ้าผู้ชายคนนี้พูดความจริง ก็จะต้องเจอศพเค้าพ่ะย่ะค่ะ” ชียัง กล่าวทูล

“ดีมาก ข้ายังมีคำถามจะถามเจ้าอีกเรื่อง พระมเหสียอนฮึงเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยรึเปล่าหา?”

“แผนการลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาทที่วัดคีเบิบเป็นฝีมือของคิมวอนซุง ซึ่งกระหม่อม ไม่ทราบว่าพระมเหสีเกี่ยวข้องหรือไม่ แต่ว่าการบุกโจมตีวังมองบ๊อก ผ่านความเห็นชอบจากท่านชอยซอม และความยินยอมจากพระมเหสีแน่พ่ะย่ะค่ะ”

“ไม่อยากจะเชื่อเลย ข้าเองก็แค่สงสัย..”

@@@@@@

ยูบัง และคังโจ นำกำลังทหารไปจับพระมเหสียอนฮึงในข้อหากบฏ แล้วนำไปขังที่คุกหลวง เมื่อพระเจ้ามกจงรู้ก็ไม่พอพระทัย ด้านพระพันปีชอนชูเสด็จมาสอบสวนพระมเหสียอนฮึง

“นี่พระพันปี ท่านกล้าทำอย่างนี้ได้ยังไง?”

“ข้าต่างหากต้องถามเจ้า นี่เจ้าทำอะไรของเจ้าลงไปหะ ข้ารู้ว่าเจ้าอยากให้ข้าตาย แต่ว่า ทำไมเจ้าถึงได้กล้า…คิดที่จะฆ่าวังซงได้ลงคอ”

“ข้ากำลังถูกใส่ร้าย ข้าไม่เคยทำอะไรอย่างนั้นเลย”

“พวกพ้องของเจ้ายอมรับสารภาพแล้ว ถ้าเจ้ายอมรับผิด ข้าจะเห็นแก่พี่ชาย และไว้ชีวิตเจ้า นี่คือทางรอดของเจ้านะ”

“ข้าบอกแล้วว่าข้าถูกใส่ร้าย ท่านเองคิดจะใส่ร้ายข้าเพื่อที่จะหาข้ออ้างมาฆ่าข้าให้ตายอยู่แล้วไม่ใช่รึไง ท่านทรมานพวกเค้าขนาดนั้น พวกเค้าจะไม่ยอมพูดในสิ่งที่ท่านต้องการได้รึไง?”

“ข้าผิดหวังจริง ๆ เราคงไม่มีวันอยู่ร่วมกันได้อีก ทั้งที่ข้าเคยชอบตัวเจ้าในตอนที่ไม่มายุ่งกับการเมือง ตอนนี้เจ้ากลับมีแต่ความโลภและอิจฉาริษยา เหมือนกับพ่อของเจ้าไม่มีผิดเลย”

“อย่ามาลบหลู่ดูหมิ่นข้า ทำไมข้าจะต้องคิดปลงพระชนม์ฝ่าบาทด้วยหา ในตอนที่ท่านระเห็จออกไปอาศัยอยู่ข้างนอก ข้าเป็นคนเลี้ยงดูเค้ามาจนโต ข้าต้องการจะพบฝ่าบาท ข้าต้องการพบฝ่าบาทเดี๋ยวนี้” พระมเหสียอนฮึง ตรัส

@@@@@@

พระเจ้ามกจง เสด็จมาตรัสถามพระพันปีชอนชูเรื่องที่ขังพระมเหสียอนฮึง

“ฝ่าบาทสงบสติอารมณ์หน่อย ตามข้ามานี่สิ เราอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ เจ้าควรที่จะระวังตัวให้มากกว่านี้ เพราะว่าพระมเหสีคิดจะหาทางฆ่าเราสองคน ถ้าเจ้ายอมปล่อยนางไปเพราะสงสาร ก็เท่ากับขัดกฎหมายบ้านเมือง”

“ข้าไม่สนใจหรอก รีบปล่อยตัวนางไปซะ ท่านก็เคยทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ท่านเคยคิดที่จะทำการกบฏเพื่อล้มล้างท่านอ๋องไม่ใช่เหรอ แถมยังเคยคิดจะฆ่าเค้า แต่ท่านอ๋องไว้ชีวิตท่านเพราะเห็นเป็นน้องสาวท่านถึงรอดมาได้ไง”

“ฝ่าบาท เรื่องนี้มันเป็นคนละเรื่องกันเลยนะ?”

“ไม่เห็นมันจะต่างกันเลย รีบปล่อยนางเดี๋ยวนี้ นี่เป็นคำสั่งของพระราชา”

“ข้าเป็นผู้สำเร็จราชการอยู่นะ แล้วที่ เจ้าได้มาเป็นพระราชาได้ก็เพราะข้า ดังนั้นจงจำเอาไว้ว่าใครเป็นคนหยิบยื่นอำนาจให้เจ้า ตอนนี้เจ้าต้องกำจัดคนที่คิดร้ายต่อบัลลังก์ คิดกบฏให้หมดไปโดยเร็วที่สุด”

“เข้าใจแล้ว อ้อ..แปลว่าท่านจับข้ามานั่งบนบัลลังก์นี้ก็เพื่อที่ตัวเองอยากจะทำอะไรก็ได้สิ”

“ฝ่าบาท”

“ฝ่าบาทอะไรข้าไม่ต้องการ ทำไมไม่ไปเป็นพระราชาซะเองเลยล่ะ ทำไมต้องอ้างชื่อข้ามาจับคนพวกนั้น เอามาทรมาน และฆ่าพวกเค้าด้วยล่ะ อย่าพูดนะว่าทำแบบนี้เพื่อโครยอ บอกตามตรง พระมเหสียังดูเหมือนแม่ข้ามากกว่าซะอีก ในเวลาที่ข้าป่วยท่านไปอยู่ที่ไหน อย่างนี้น่ะเหรอจะมาเป็นแม่ข้า”

@@@@@@

พระเจ้ามกจง เสด็จมาหาพระมเหสียอนฮึงที่คุกหลวง

“ท่านหาเรื่องใส่ตัวทำไม? ทำไมจู่ ๆ ถึงคิดอยากได้อำนาจขึ้นมา ในเมื่อท่านเองก็มีทุกอย่างแล้ว”

“ฝ่าบาทคงไม่ได้เชื่อว่าข้าคิดจะฆ่าท่านจริง ๆ ใช่รึเปล่าหา?”

“คนของท่านสารภาพมาอย่างนั้นแล้วนี่”

“ไม่ใช่ความจริง พวกเค้าพูดโกหก”

“ปฏิเสธไปก็เท่านั้น คนใช้ของชอยซอมได้สารภาพกับข้าจนหมดทุกอย่างแล้ว พ่อของท่านคิดจะฆ่าข้าตั้งแต่ที่วัดคีเบิบแล้ว แถมท่านเองก็รู้เรื่องนี้ซะด้วย และครั้งนี้ตอนที่พวกเค้าปรึกษากับท่านก็ไม่ได้ยับยั้งเค้าเลย”

“ไม่ใช่ความจริง ไม่ใช่ความจริงฝ่าบาท พวกเค้ากำลังใส่ร้ายข้า”

“ไม่เลยข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อจะต่อว่าท่านหรอก ข้าควรจะตายไปตั้งแต่ที่วัดคีเบิบซะ เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น ข้าจะได้ไม่ต้องรู้ว่าตัวเองป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หายนั่น และข้าก็ไม่ต้องมาเห็นแม่สองคนเข่นฆ่ากันเอง ทำไมข้าจะต้องมาเห็นภาพแบบนี้ด้วย ฮะ ๆ เพราะไอ้บัลลังก์นี่ มันเป็นบัลลังก์ที่สกปรกที่สุด”

“ฝ่าบาท”

“ข้าชอบท่านที่อบรมสั่งสอนเรื่องต่าง ๆ สอนเรื่องคุณธรรมกับข้า และหลายครั้งที่ให้ข้าได้พิงในอ้อมกอด และอีกหลายครั้งที่คอยร้องเพลงให้ข้าฟัง และอีกไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ข้า เคยคาดหวังว่า อยากจะให้ท่านมาเป็นเสด็จแม่แท้ ๆ ของข้า ข้าเคยคิดอย่างนั้น แต่ว่าทำไมท่านต้องเปลี่ยนไปด้วย ใครจะอยากได้ไอ้ชุดบ้านี่กัน เอาไปเลย มันเป็นของท่านแล้ว ชุดนี้เป็นของท่านเอามันไปสิ”

อ้างอิง : เดลินิวส์

1 ดาว2 ดาว3 ดาว4 ดาว5 ดาว (ยังไม่มีคนโหวต)
Loading ... Loading ...

One Comment »

  • Tyson F. Gautreaux said:

    I simply want to mention I’m newbie to blogging and site-building and absolutely loved your web-site. Very likely I’m going to bookmark your site . You absolutely have really good articles and reviews. Kudos for revealing your web page.

Leave your response!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.