Home » ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน(ตอน140)

“นี่เป็นยาชั้นดีที่สกัดมาจากดอกฝิ่นไงเพคะ” เซียวจั้นหนีพูดยิ้ม ๆ

ชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน

“นี่เป็นยา ที่เจ้าทำให้ท่านอ๋องติดใช่รึเปล่า นี่เจ้าคิดจะฆ่าฝ่าบาทไปอีกคนรึไง ?”

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ ที่ท่านอ๋องสิ้น พระชนม์เป็นเพราะผลข้างเคียงที่ตามมา ไม่ใช่เพราะเจ้านี่หรอก และข้าก็…มียาแก้สำหรับมันด้วย”

“เจ้าแน่ใจ ว่าเจ้ามียาสำหรับแก้แน่นะ”

“เพคะ พระนาง เอายาแก้พิษให้เสวย ฝ่าบาทก็จะไม่เป็นอะไร แต่จะต้องกำจัดพระพันปีก่อน”

ในวันพิธีจุดโคมประทีป ฮอนอูนจึงวางแผนที่จะให้พระเจ้ามกจงออกไปพบพระนางยอนฮึง

“ฝ่าบาท ในวันฉลองอย่างนี้ออกไปดื่มข้างนอกสักหน่อย คงจะดีกว่าดื่มแค่พระองค์เดียวพ่ะย่ะค่ะ”

“ข้าไม่อยากเห็นหน้า พวกขุนนางพวกนั้นสักคน พวกเค้าไม่ชอบหน้าข้าหรอก”

“ไม่ใช่อย่างนั้น กระหม่อมไม่ได้หมายถึงด้านนอกตำหนัก แต่หมายถึงนอกวังต่างหากพ่ะย่ะค่ะ”

“นอกวังเหรอ?”

“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท วันนี้ข้างนอก มีกิจกรรมน่าสนใจเยอะแยะไปหมดพ่ะย่ะค่ะ”

“แต่ว่าข้าจะออกไปได้ยังไงล่ะ?” พระเจ้ามกจงตรัสอย่างสนใจขึ้นมา

ฮอนอูนจึงลักลอบพาพระเจ้ามกจงออกมา นอกวัง

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ใช่เลย นี่แหละที่ต้องการ มันจะต้องแบบนี้ วังที่แสนสกปรกนั่น มันทำให้ข้าหายใจไม่ออกเลย ฮ่า ๆ ๆ เจ้าไม่รู้หรอกว่า ข้าอยากออกมาขนาดไหนน่ะ แต่ว่าตอนนี้ เราจะไปไหนก่อนดีนะ ใช่แล้ว ต้องไปที่หอคีบังก่อน”

“หา หอคีบัง” ฮอนอูนตกใจที่พระเจ้ามกจงจะไปหานางโลม

“ใช่แล้ว ข้าอยากไปเยี่ยมเยียนที่นั่นสักหน่อย เอาเลย ข้าเลี้ยงเจ้าเอง ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ทำไม เจ้าไม่ชอบผู้หญิงเหรอ หรือว่า เจ้าเป็นพวกผิดปกติ”

พระเจ้ามกจงกำลังจะพาฮอนอูนไปหอคีบัง และเจอเข้ากับพระนางยอนฮึง

“ฝ่าบาทจริง ๆ ด้วย” พระนางยอนฮึงตรัสอย่างดีพระทัย

ตอนที่ 49

เมื่อพระนางยอนฮึง ได้พบกับพระเจ้ามกจง ก็ทูลขอให้ไปประทับที่บ้านของตนก่อน

“พระองค์สบายดีมั้ยเพคะ?”

“ก็ได้กินดี ดื่มแต่ของดี หลับก็สบายดี”

“ฝ่าบาทไม่ได้เชิญหม่อมฉัน ไปร่วมงานอภิเษกพระองค์ ทำให้รู้สึกเสียใจมากเลยเพคะ”

“ถ้าท่านไปเจอกับเสด็จแม่แล้ว คงไปทำลายงานมงคล ในวันนั้นพังมากกว่ามั้ง?”

“แต่ว่า”

“เสวยชาก่อนเพคะฝ่าบาท เป็นชาดีจากต้าซ่งเพคะ” โจซังกุง กล่าวทูล

“ข้าไม่ชอบดื่มชาเจ้าไม่รู้รึ?”

“แล้ว ฝ่าบาท จะเสวย สุราหรือเพคะ”

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวข้าจะไปแล้ว อ้อ ท่านมีเรื่องสำคัญอะไรกับข้ารึเปล่า?”

“ไม่มีเพคะ หม่อมฉันแค่อยากพบพระองค์เท่านั้น”

“ถ้างั้น ข้าก็คงไปได้แล้วใช่มั้ย?”

“ฝ่าบาท อย่าทำอย่างนั้นเลย พระมเหสีทรงคิดถึงพระองค์มากเลยนะเพคะ เสวยชาเป็นเพื่อนพระนาง แล้วพูดคุยเป็นเพื่อนพระนางเถอะเพคะ ไม่มีใครมาเยี่ยมเยียนที่นี่เลย พระนางเองก็เหงาเหลือเกิน”

“พระพันปี สบายดีรึเปล่า พระนาง เอาแต่ห่วงเรื่องบ้านเมือง ไม่สนพระทัยฝ่าบาทใช่รึเปล่า พระองค์คงจะเสียใจ เรื่องคิมชียังมากสินะ”

“หยุดพูดสักทีเถอะ ข้าไม่อยากจะพูดคุยเรื่องนี้”

“หม่อมฉันได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับพวกเค้าไม่น้อย ได้ยินว่าตอนนี้พวกเค้ามาอยู่ด้วยกันแล้วใช่มั้ย เป็นเรื่องจริงรึเปล่า”

“บอกว่าให้หยุดไงล่ะ?”

“ขอประทานอภัยเพคะ หม่อมฉันแค่เป็นห่วงเท่านั้น ตอนนี้เจริญชันษาแล้ว ต้องเรียนรู้ที่จะดูแลบ้านเมือง จะปล่อยให้พระพันปีมาคอยดูแลตลอดไปคงจะไม่ได้”

“นี่ท่าน เชิญข้ามาเพื่อจะเสียดสีข้าใช่มั้ยหา?”

“ไม่ใช่เพคะฝ่าบาท หม่อมฉันแค่อยาก ให้พระองค์สืบสานงานของท่านอ๋อง ต่อไปเท่านั้นเอง หม่อมฉันก็จะช่วยพระองค์อย่างสุดความสามารถ”

“เหอะ จะช่วยข้างั้นเหรอ ต้องการอะไรแลกเปลี่ยน?” พระเจ้ามกจง ตรัส

“ตอนนี้หม่อมฉัน ไม่ได้ต้องการอะไร และไม่หวังอะไรอีกต่อไปแล้ว แค่อยากให้พระองค์เป็นพระราชาที่ดี ปกครองด้วยองค์เองพ้นจากการครอบงำของพระพันปี ฝ่าบาท พระองค์จะต้องได้รับความนับถือศรัทธา จากเหล่าข้ารับใช้ทั้งหลาย และนั่นเป็นวิธีเดียวที่จะทรงต่อสู้กับนางได้”

อ้างอิง : เดลินิวส์

1 ดาว2 ดาว3 ดาว4 ดาว5 ดาว (ยังไม่มีคนโหวต)
Loading ... Loading ...

One Comment »

  • Andrew Pelt said:

    I simply want to say I am just all new to blogging and site-building and seriously loved this web-site. Almost certainly I’m going to bookmark your blog . You surely have perfect writings. Regards for revealing your blog site.

Leave your response!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.